Un encontro centrado en mellorar a protección laboral

A Federación de Servizos de CCOO Galicia, representada por Iván Cordeiro e acompañada pola secretaria de Organización do SN de CCOO Galiza, Maica Bouza, mantivo unha reunión coa Dirección Territorial da Inspección de Traballo e Seguridade Social en Galicia. A xuntanza estivo encabezada polo director territorial, Demetrio Ángel Fernández López.

No encontro, CCOO presentou as súas propostas para o Plan de Actuación da Inspección de Traballo de 2026, unhas liñas centradas en reforzar o control, a vixilancia e a protección da saúde laboral e dos dereitos das persoas traballadoras. Estas prioridades cobran especial relevancia nos sectores de servizos —hostalería, comercio, contact center, sector financeiro, mutuas e outros— onde aínda persisten problemas como a precariedade, as cargas de traballo excesivas e os incumprimentos en materia de prevención.

Prioridades expostas por CCOO Galicia

As propostas trasladadas puxeron o foco en dous eixos principais:

1. Máis prevención e saúde laboral

• Reforzo das campañas de prevención de riscos.

• Especial atención aos riscos psicosociais e aos trastornos musculoesqueléticos, especialmente en sectores moi feminizados e con tarefas repetitivas.

2. Control máis estrito da contratación

• Seguimento máis rigoroso para combater o fraude laboral, o mal uso da parcialidade e outras prácticas irregulares.

• Obxectivo: garantir contratos axeitados, reais e estables.

Compromiso da Inspección de Traballo

A Inspección comprometeuse a estudar en detalle todas as propostas e valorar cales se poden incorporar ao Plan de Actuación 2026, analizando o seu impacto e viabilidade.

Por que CCOO considera estas medidas imprescindibles

CCOO Servizos subliñamos que un plan de inspección forte é clave para asegurar:

• Condicións de traballo seguras.

• Emprego estable e digno.

• Unha vixilancia efectiva contra a precariedade e o abuso empresarial.

Insistimos en reforzar estas liñas para que a Inspección de Traballo cumpra plenamente o seu papel como garante dos dereitos laborais e da saúde laboral das persoas traballadoras.

A Federación de Servizos de CCOO de Galiza, trala solicitude de apertura dun diálogo a través do Consello Galego de Relacións Laborais, lamentamos profundamente a negativa da Confederación de Empresarios de Galicia (CEG) e das asociacións empresariais do comercio de alimentación a avanzar na negociación dun convenio colectivo de ámbito galego.

CCOO denunciamos a falta de vontade negociadora no comercio galego

Para CCOO, a postura das patronais supón desaproveitar unha oportunidade histórica para dotar o sector dun marco regulador único, moderno e adaptado á realidade actual dun tecido empresarial e laboral que funciona de forma crecente e integrada a nivel autonómico. Trátase dun sector que emprega arredor de 25.000 persoas traballadoras en Galicia, que continúan sometidas a unha fragmentación negociadora que xera diferenzas e incertezas innecesarias.

Argumentos da patronal que frean o convenio autonómico

A negativa baséase en argumentos que, ao noso xuízo, non se sosteñen nin responden aos retos reais do sector:

• Levar máis de 40 anos negociando convenios provinciais non pode ser unha razón para impedir avances. Precisamente esta fragmentación histórica é unha das causas das desigualdades salariais, das diferenzas nas condicións de traballo e da falta de cohesión nun sector estratéxico para Galicia.

• A existencia de vixencias diferenciadas entre convenios provinciais é un argumento técnico facilmente salvable, como xa se demostrou noutros sectores nos que se transitaron ámbitos superiores.

• A ausencia dunha federación empresarial galega non é un impedimento real: é responsabilidade das propias organizacións empresariais dotarse dos instrumentos necesarios se existe vontade negociadora.

• As diferenzas entre convenios deberían ser precisamente un incentivo para avanzar cara á harmonización e evitar un mapa laboral desigual e inxusto.

Un convenio autonómico para modernizar o sector e dar estabilidade

CCOO consideramos que a patronal pecha a porta ao diálogo antes sequera de abrila, negándose a explorar un marco máis eficiente que permitiría resolver moitos dos problemas actuais: dispersión normativa, inseguridade xurídica, dificultade para coordinar procesos de negociación e falta de respostas estables ás transformacións do sector, que afronta cambios profundos en materia de organización do traballo, tecnoloxía, horarios e cargas laborais.

CCOO demandamos diálogo ás empresas e á patronal galega

Lembramos que un convenio autonómico facilitaría as relacións laborais, dotaría de maior estabilidade ás empresas, reforzaría a competencia leal e ofrecería mellores condicións para traballadores e traballadoras nun sector caracterizado por baixos salarios, alta temporalidade e unha forte presión organizativa.

Chamamento de CCOO a Gadisa, Froiz e Cuevas para abrir negociación

CCOO instamos as patronais formadas por Gadisa, Froiz, Cuevas, etc., a rectificar esta posición inmobilista, abrir un proceso serio de diálogo e asumir que Galicia necesita marcos de negociación acordes coa dimensión real dos sectores produtivos. O inmobilismo non é unha opción para un sector clave para o país.

A Federación de Servizos de CCOO de Galicia trasladamos hoxe aos medios as principais conclusións do Informe Comercio — Black Friday 2025, un diagnóstico que evidencia, novamente, a precariedade estrutural do sector: parcialidade imposta, horarios imprevisibles, cargas de traballo desbordadas e un incremento moi preocupante dos riscos músculoesqueléticos e dos problemas de saúde mental.

Un sector que funciona á costa da saúde

Explicamos que o comercio continúa funcionando á costa da saúde e da dispoñibilidade permanente das persoas traballadoras, nun contexto de persoal insuficiente e de crecente presión comercial.

Imposición da Xunta no calendario de aperturas

Denunciamos a decisión da Xunta de Galicia de aprobar o calendario de apertura de domingos e festivos para 2026 sen ningún proceso de consulta coa representación sindical. Deste xeito rompese a posibilidade de gozar de dúas fins de semana completos de descanso en xullo e en agosto de 2026, prexudicando notablemente a conciliación da vida laboral e familiar en datas especialmente sensibles para Galicia. Esta falta de diálogo, que afecta decenas de miles de persoas traballadoras do comercio, é para CCOO unha imposición inaceptable.

Convocatoria de folga no comercio galego

Ante esta situación, anunciamos a convocatoria de dúas xornadas de folga no comercio galego, que se celebrarán os días 26 de xullo e 15 de agosto de 2026, en defensa dos dereitos laborais, da saúde e da conciliación. Tamén as convocamos para esixir que calquera decisión sobre horarios comerciais conte coa voz das traballadoras e traballadores do sector a través das súas organizacións sindicais máis representativas.

Esixencia de diálogo social

Reclamamos á Xunta que rectifique, que abra un proceso real de diálogo social e que deixe de ignorar as persoas que sosteñen un sector estratéxico para Galicia.

Datos do Informe Comercio — Black Friday 2025 en Galicia

• Emprego en outubro de 2025: 135.433 persoas empregadas no sector do comercio.

• Emprego previsto tras a campaña: 136.973 persoas empregadas.

• Crecemento do emprego (outubro–decembro de 2025): 1,1 %.

• Creación estimada de emprego: 1.540 novos postos de traballo durante a campaña.

Comparativa co conxunto do Estado

A previsión de crecemento do emprego no comercio para o conxunto do Estado é do 2,0 %, o que supón 52.308 novos postos de traballo. Galicia sitúase por baixo da media estatal e doutros territorios como Andalucía (4,0 %), a Comunitat Valenciana (3,7 %) e Canarias (3,2 %).

O emprego no comercio polo miúdo no período de compras que comeza coa campaña do Black Friday e se estende ata as rebaixas de xaneiro xerará arredor de 33.000 postos. Deles, o 80% serán contratos temporais e o 90% a tempo parcial, segundo o informe Black Friday 2025 da Federación de Servizos de CCOO.

A pesar do aumento continuado das vendas, o crecemento do emprego é reducido: apenas un 2%, unha cifra semellante á de 2024, insuficiente para reforzar cadros de persoal sometidos a cargas de traballo crecentes, horarios extenuantes e falta de descansos.

CCOO reclamamos o respecto ao descanso diario e semanal, o cumprimento dos calendarios laborais, dotacións suficientes de persoal, a redución da parcialidade non desexada e a voluntariedade e remuneración do traballo en domingos e festivos.

O comercio como motor económico en España

O comercio emprega máis de 2,5 millóns de persoas, o 14,3% da poboación asalariada. Xera un 12,8% do valor engadido bruto e nel operan o 20% das empresas do país (635.000 no último ano).

Tras o impacto da crise de 2020, a recuperación deixou incrementos de ata un 30% nas vendas e máis dun 40% nos excedentes, pero isto só produciu un aumento do 3% no emprego.

O sector enfróntase a unha transformación marcada polo auxe das compras en liña, a apertura de macroestablecementos, o turismo orientado ao luxo e a irrupción das IAs xerativas, factores que condicionan as prácticas empresariais e afectan directamente a milleiros de traballadoras e traballadores.

Emprego atípico, invisibilizado e con salarios precarios

O comercio polo miúdo, especialmente o retail téxtil, supón un test de estrés en campañas como o Black Friday, das que as grandes marcas con maior cota de mercado son as principais beneficiarias.

No comercio téxtil operan 60.000 empresas e 172.000 persoas asalariadas. A pesar de ser un sector intensivo en man de obra, o persoal diminuíu un 6% desde a pandemia. A inversión en I+D+i aumentou un 150% desde 2019, compensándose con redución de cadras e intensificación das cargas de traballo.

Parcialidade e inestabilidade como norma

O sector funciona con amplas bolsas de emprego inestable e mal remunerado baixo o pretexto da estacionalidade. A parcialidade afecta ao 31% das cadras en 2025. O contrato indefinido fixo-descontinuo apenas representa o 1% delas.

A parcialidade responde a un modelo que axusta os tempos de traballo ás necesidades produtivas, xerando novas formas de emprego atípico e salarios precarios.

Un sector feminizado, con baixa formación e mocidade precarizada

As mulleres representan o 70% da forza laboral no comercio téxtil e o 57% do persoal presenta baixa formación académica. As persoas de nacionalidade estranxeira aumentaron un 11% no que vai de ano.

Nos picos de vendas —campaña prenadal, Nadal e rebaixas—, a mocidade é un activo esencial para as empresas.
Todos estes colectivos sofren maior inestabilidade e precariedade, con menos capacidade de negociación e obrigados a aceptar horarios atípicos e salarios baixos.

Baixos salarios e falta de recoñecemento

A pesar de ser un dos principais nichos de emprego, o sector está entre os peor remunerados. O gasto laboral mantense no 16%, mentres o excedente empresarial aumentou case un 8% e a marxe de beneficio sitúase no 9,7%.

O salario bruto medio no comercio polo miúdo é de 20.274 € anuais, un 26% inferior á media da economía. A brecha de xénero é do 17%: as mulleres perciben 18.945 € anuais, apenas un 14% por riba do SMI.

Son traballos mal pagados, invisibilizados e sen compensación polo sobreesforzo que requiren.

Reivindicacións de CCOO

• Respecto ao descanso diario e semanal.
• Cumprimento estrito dos horarios dos calendarios laborais.
• Voluntariedade e compensación do traballo en domingos e festivos.
• Redución da parcialidade non desexada e garantía de emprego estable.
• Retribucións superiores ao SMI e acordes á responsabilidade do sector.
• Cumprimento da Lei de Prevención de Riscos Laborais, con especial atención aos riscos psicosociais.
• Dignificación do sector mediante formación axeitada.
• Dotación suficiente de persoal nos períodos de maior carga para garantir un servizo profesional e de calidade.

Fronte ás violencias contra as mulleres e ante un novo 25N, as Confederacións Sindicais da Unión General de Trabajadoras y Trabajadores e de Comisións Obreiras (CCOO) reiteramos o noso compromiso coa erradicación de calquera forma de violencia contra as mulleres e facemos un chamamento ás traballadoras e aos traballadores e ao conxunto da cidadanía para combatelas ata a súa total eliminación, tanto dos centros de traballo como da sociedade no seu conxunto.

Chamamos a combatela desde todos os ámbitos, atallando as súas causas e aumentando os recursos e instrumentos públicos para a súa prevención e erradicación.

Chamamos tamén ao rexeitamento frontal e á condena dos discursos negacionistas da violencia de xénero e antifeministas que poñen en perigo os avances, cuestionan as políticas públicas contra as violencias machistas e a educación en igualdade, e revitimilan as mulleres superviventes.

Reforzamos o noso compromiso con máis actuacións e propostas para facer dos entornos laborais espazos libres de violencias machistas.?