A Federación de Servizos de CCOO de Galiza, trala solicitude de apertura dun diálogo a través do Consello Galego de Relacións Laborais, lamentamos profundamente a negativa da Confederación de Empresarios de Galicia (CEG) e das asociacións empresariais do comercio de alimentación a avanzar na negociación dun convenio colectivo de ámbito galego.

CCOO denunciamos a falta de vontade negociadora no comercio galego

Para CCOO, a postura das patronais supón desaproveitar unha oportunidade histórica para dotar o sector dun marco regulador único, moderno e adaptado á realidade actual dun tecido empresarial e laboral que funciona de forma crecente e integrada a nivel autonómico. Trátase dun sector que emprega arredor de 25.000 persoas traballadoras en Galicia, que continúan sometidas a unha fragmentación negociadora que xera diferenzas e incertezas innecesarias.

Argumentos da patronal que frean o convenio autonómico

A negativa baséase en argumentos que, ao noso xuízo, non se sosteñen nin responden aos retos reais do sector:

• Levar máis de 40 anos negociando convenios provinciais non pode ser unha razón para impedir avances. Precisamente esta fragmentación histórica é unha das causas das desigualdades salariais, das diferenzas nas condicións de traballo e da falta de cohesión nun sector estratéxico para Galicia.

• A existencia de vixencias diferenciadas entre convenios provinciais é un argumento técnico facilmente salvable, como xa se demostrou noutros sectores nos que se transitaron ámbitos superiores.

• A ausencia dunha federación empresarial galega non é un impedimento real: é responsabilidade das propias organizacións empresariais dotarse dos instrumentos necesarios se existe vontade negociadora.

• As diferenzas entre convenios deberían ser precisamente un incentivo para avanzar cara á harmonización e evitar un mapa laboral desigual e inxusto.

Un convenio autonómico para modernizar o sector e dar estabilidade

CCOO consideramos que a patronal pecha a porta ao diálogo antes sequera de abrila, negándose a explorar un marco máis eficiente que permitiría resolver moitos dos problemas actuais: dispersión normativa, inseguridade xurídica, dificultade para coordinar procesos de negociación e falta de respostas estables ás transformacións do sector, que afronta cambios profundos en materia de organización do traballo, tecnoloxía, horarios e cargas laborais.

CCOO demandamos diálogo ás empresas e á patronal galega

Lembramos que un convenio autonómico facilitaría as relacións laborais, dotaría de maior estabilidade ás empresas, reforzaría a competencia leal e ofrecería mellores condicións para traballadores e traballadoras nun sector caracterizado por baixos salarios, alta temporalidade e unha forte presión organizativa.

Chamamento de CCOO a Gadisa, Froiz e Cuevas para abrir negociación

CCOO instamos as patronais formadas por Gadisa, Froiz, Cuevas, etc., a rectificar esta posición inmobilista, abrir un proceso serio de diálogo e asumir que Galicia necesita marcos de negociación acordes coa dimensión real dos sectores produtivos. O inmobilismo non é unha opción para un sector clave para o país.

A Federación de Servizos de CCOO de Galicia trasladamos hoxe aos medios as principais conclusións do Informe Comercio — Black Friday 2025, un diagnóstico que evidencia, novamente, a precariedade estrutural do sector: parcialidade imposta, horarios imprevisibles, cargas de traballo desbordadas e un incremento moi preocupante dos riscos músculoesqueléticos e dos problemas de saúde mental.

Un sector que funciona á costa da saúde

Explicamos que o comercio continúa funcionando á costa da saúde e da dispoñibilidade permanente das persoas traballadoras, nun contexto de persoal insuficiente e de crecente presión comercial.

Imposición da Xunta no calendario de aperturas

Denunciamos a decisión da Xunta de Galicia de aprobar o calendario de apertura de domingos e festivos para 2026 sen ningún proceso de consulta coa representación sindical. Deste xeito rompese a posibilidade de gozar de dúas fins de semana completos de descanso en xullo e en agosto de 2026, prexudicando notablemente a conciliación da vida laboral e familiar en datas especialmente sensibles para Galicia. Esta falta de diálogo, que afecta decenas de miles de persoas traballadoras do comercio, é para CCOO unha imposición inaceptable.

Convocatoria de folga no comercio galego

Ante esta situación, anunciamos a convocatoria de dúas xornadas de folga no comercio galego, que se celebrarán os días 26 de xullo e 15 de agosto de 2026, en defensa dos dereitos laborais, da saúde e da conciliación. Tamén as convocamos para esixir que calquera decisión sobre horarios comerciais conte coa voz das traballadoras e traballadores do sector a través das súas organizacións sindicais máis representativas.

Esixencia de diálogo social

Reclamamos á Xunta que rectifique, que abra un proceso real de diálogo social e que deixe de ignorar as persoas que sosteñen un sector estratéxico para Galicia.

Datos do Informe Comercio — Black Friday 2025 en Galicia

• Emprego en outubro de 2025: 135.433 persoas empregadas no sector do comercio.

• Emprego previsto tras a campaña: 136.973 persoas empregadas.

• Crecemento do emprego (outubro–decembro de 2025): 1,1 %.

• Creación estimada de emprego: 1.540 novos postos de traballo durante a campaña.

Comparativa co conxunto do Estado

A previsión de crecemento do emprego no comercio para o conxunto do Estado é do 2,0 %, o que supón 52.308 novos postos de traballo. Galicia sitúase por baixo da media estatal e doutros territorios como Andalucía (4,0 %), a Comunitat Valenciana (3,7 %) e Canarias (3,2 %).

O emprego no comercio polo miúdo no período de compras que comeza coa campaña do Black Friday e se estende ata as rebaixas de xaneiro xerará arredor de 33.000 postos. Deles, o 80% serán contratos temporais e o 90% a tempo parcial, segundo o informe Black Friday 2025 da Federación de Servizos de CCOO.

A pesar do aumento continuado das vendas, o crecemento do emprego é reducido: apenas un 2%, unha cifra semellante á de 2024, insuficiente para reforzar cadros de persoal sometidos a cargas de traballo crecentes, horarios extenuantes e falta de descansos.

CCOO reclamamos o respecto ao descanso diario e semanal, o cumprimento dos calendarios laborais, dotacións suficientes de persoal, a redución da parcialidade non desexada e a voluntariedade e remuneración do traballo en domingos e festivos.

O comercio como motor económico en España

O comercio emprega máis de 2,5 millóns de persoas, o 14,3% da poboación asalariada. Xera un 12,8% do valor engadido bruto e nel operan o 20% das empresas do país (635.000 no último ano).

Tras o impacto da crise de 2020, a recuperación deixou incrementos de ata un 30% nas vendas e máis dun 40% nos excedentes, pero isto só produciu un aumento do 3% no emprego.

O sector enfróntase a unha transformación marcada polo auxe das compras en liña, a apertura de macroestablecementos, o turismo orientado ao luxo e a irrupción das IAs xerativas, factores que condicionan as prácticas empresariais e afectan directamente a milleiros de traballadoras e traballadores.

Emprego atípico, invisibilizado e con salarios precarios

O comercio polo miúdo, especialmente o retail téxtil, supón un test de estrés en campañas como o Black Friday, das que as grandes marcas con maior cota de mercado son as principais beneficiarias.

No comercio téxtil operan 60.000 empresas e 172.000 persoas asalariadas. A pesar de ser un sector intensivo en man de obra, o persoal diminuíu un 6% desde a pandemia. A inversión en I+D+i aumentou un 150% desde 2019, compensándose con redución de cadras e intensificación das cargas de traballo.

Parcialidade e inestabilidade como norma

O sector funciona con amplas bolsas de emprego inestable e mal remunerado baixo o pretexto da estacionalidade. A parcialidade afecta ao 31% das cadras en 2025. O contrato indefinido fixo-descontinuo apenas representa o 1% delas.

A parcialidade responde a un modelo que axusta os tempos de traballo ás necesidades produtivas, xerando novas formas de emprego atípico e salarios precarios.

Un sector feminizado, con baixa formación e mocidade precarizada

As mulleres representan o 70% da forza laboral no comercio téxtil e o 57% do persoal presenta baixa formación académica. As persoas de nacionalidade estranxeira aumentaron un 11% no que vai de ano.

Nos picos de vendas —campaña prenadal, Nadal e rebaixas—, a mocidade é un activo esencial para as empresas.
Todos estes colectivos sofren maior inestabilidade e precariedade, con menos capacidade de negociación e obrigados a aceptar horarios atípicos e salarios baixos.

Baixos salarios e falta de recoñecemento

A pesar de ser un dos principais nichos de emprego, o sector está entre os peor remunerados. O gasto laboral mantense no 16%, mentres o excedente empresarial aumentou case un 8% e a marxe de beneficio sitúase no 9,7%.

O salario bruto medio no comercio polo miúdo é de 20.274 € anuais, un 26% inferior á media da economía. A brecha de xénero é do 17%: as mulleres perciben 18.945 € anuais, apenas un 14% por riba do SMI.

Son traballos mal pagados, invisibilizados e sen compensación polo sobreesforzo que requiren.

Reivindicacións de CCOO

• Respecto ao descanso diario e semanal.
• Cumprimento estrito dos horarios dos calendarios laborais.
• Voluntariedade e compensación do traballo en domingos e festivos.
• Redución da parcialidade non desexada e garantía de emprego estable.
• Retribucións superiores ao SMI e acordes á responsabilidade do sector.
• Cumprimento da Lei de Prevención de Riscos Laborais, con especial atención aos riscos psicosociais.
• Dignificación do sector mediante formación axeitada.
• Dotación suficiente de persoal nos períodos de maior carga para garantir un servizo profesional e de calidade.

Conciliación laboral e familiar no comercio galego en risco

Desde hai anos, a Xunta de Galicia négase a garantir a conciliación laboral e familiar do persoal do sector do comercio, consolidando un modelo insostible que deteriora o pequeno comercio e empeora a calidade de vida das traballadoras e traballadores.

Apertura en domingos e festivos: impactos en 2025

A situación agrávase en 2025 coa inclusión do 26 de xullo e do 15 de agosto como días de apertura, impedindo que o persoal poida gozar de fins de semana libres en pleno verán. A Federación de Servizos de CCOO sinalamos que estes días deberían ser un dereito básico para o descanso e a vida familiar.

A postura de CCOO: apertura innecesaria

CCOO insistimos en que a apertura en domingos e festivos non é necesaria: os horarios semanais xa permiten facer compras sen ampliar a actividade nestas datas. Ademais, neste exercicio a Xunta nin sequera pediu valoración ao sindicato, ignorando a voz das persoas traballadoras do comercio.

Contexto de xornada laboral e horarios comerciais

Nun contexto de demanda de redución da xornada laboral e racionalización dos horarios comerciais, para evitar xornadas interminables que chegan máis alá das dez da noite, o Goberno do PP toma a decisión contraria: suprimir de golpe dous fins de semana libres, recortando descanso e favorecendo só os intereses empresariais.

Compromiso de CCOO

CCOO seguiremos denunciando esta política regresiva e defenderemos un modelo de comercio xusto, sostible e conciliable.

CCOO, UGT e CSIF denunciamos a precariedade en Paradores e anunciamos mobilizacións. Neste sentido, o vindeiro 7 de outubro haberá unha protesta diante da sede central desta empresa pública, en Madrid. Actualmente, Paradores emprega unhas 5500 persoas en todo o Estado.

Os sindicatos explicamos que a negociación do novo convenio leva catro anos bloqueada, sen avances reais, pola falta de autorización do Ministerio de Facenda. Mentres, a dirección négase a mellorar as condicións laborais e mantén un sistema retributivo desfasado, con soldos de base próximos ao salario mínimo. Porén, a empresa decidiu unilateralmente incrementar en 9600 euros anuais os salarios no Parador de Eivisa, o que a parte sindical considera unha discriminación intolerable.

A precariedade agrávase polas ofertas públicas de emprego con exceso de contratos a tempo parcial e fixos descontinuos, o que provoca entre un 20 e un 25% de prazas desertas. A temporalidade supera con moito o 8% que esixe a UE no sector público.

CCOO, UGT e CSIF reclamamos medidas urxentes. Entre elas, a redución da xornada a 35 horas semanais, consolidación das xubilacións parciais, recoñecemento da antigüidade e melloras salariais. Todo isto nun contexto de récord histórico de beneficios para a compañía (máis de 346 millóns de euros de ingresos e 40 millóns de beneficio neto en 2024) mentres a carga de traballo provoca máis de 123.000 días perdidos por incapacidade temporal.