Como comezo da xuntanza da mesa do convenio de hostalaría de Pontevedra, celebrado o pasado 1 de xullo, a patronal recriminou á CIG a convocatoria das concentracións unilaterais, xa que a mesa continúa aberta e con posibilidades reais de acordo.

O tema centra actualmente a atención en dúas cuestións principais, sen prexuízo doutras incluídas na plataforma.

Sobre o contrato fixo-descontinuo

Desde CCOO propuxemos un achegamento nos seguintes termos:

• Establecer un mínimo de 5 meses para os establecementos abertos todo o ano.
• Para os que abren por tempada, fixar un mínimo do 75 % do tempo de apertura previsto.
• No caso do fixo-descontinuo a tempo parcial, establecer tamén un mínimo de 5 meses e 20 horas semanais.
• Incluir a posibilidade de aplicar o contrato por eventos, coa mesma redacción que figura no convenio da Coruña.
• No resto de aspectos vinculados a este contrato, xa había practicamente un acordo, polo que non se volveron tratar.

A parte empresarial valorou positivamente este achegamento e comunicou que o estudará en profundidade, abríndose á posibilidade de acordo.

Sobre as condicións económicas

Desde CCOO propuxemos:

— Un incremento salarial do 8 % en dous anos, cunha cláusula de revisión vinculada ao IPC real en 2025.
— A integración progresiva da categoría de camareira de pisos no nivel salarial 8.
— Aclarar o contido do artigo 10 respecto ao ascenso automático de axudantes e auxiliares, para que sexa aplicable a todo o persoal e se adapte á realidade actual.

UGT sumouse a esta proposta, achegando outras cuestións complementarias.

Sorprendeu a posición da CIG, que tras convocar mobilizacións unilaterais, presentou unha proposta económica do 6,8 % en dous anos, inferior á formulada por CCOO, facilitando así a defensa dunha suba máis contida por parte da patronal.

Lembramos que, para que o convenio teña eficacia plena, é necesaria a sinatura de polo menos dous sindicatos; a dunha soa organización non é suficiente. Quedamos pendentes da reacción da patronal ante a proposta da CIG.

Vindeira xuntanza o 8 de xullo ás 16:30

Emprázamonos para unha nova xuntanza o vindeiro día 8 ás 16:30, coa intención de avanzar cara á sinatura do convenio antes de rematar o verán.

Resulta difícil comprender a estratexia da CIG: convoca unha concentración para chegar á mesa e logo presenta unha proposta inferior á do resto das organizacións sindicais.

Reiteramos que estamos á vosa disposición para aclarar calquera dúbida ou inquedanza.

La realidad, que es tozuda...El Convenio de Hostelería habría sido mejor de haberse cerrado el preacuerdo con Comisiones Obreras.

En las últimas sesiones de la mesa negociadora del Convenio de Hospedaje de la Comunidad de Madrid, hemos abordado cuestiones de especial relevancia.

La dinámica que ha impuesto CCOO, tanto en la mesa de negociación, con sus propuestas como en las calles con la movilización de las plantillas, ha supuesto un punto de inflexión en  el Convenio de Hostelería de Illes Balears, con un incremento salarial muy por encima de la posición inicial de la Patronal y asumiendo esta aspectos reivindicados por CCOO como la cláusula de garantía salarial. No obstante, el “preacuerdo express” está lejos de nuestras reivindicaciones, y analizaremos el mismo de cara a la convocatoria de la Mesa negociadora.

Ante o comunicado emitido polas empresas do sector do comercio de alimentación da provincia de Ourense, desde a representación sindical queremos manifestar o seguinte:

O bloqueo da negociación é responsabilidade da patronal:

Levamos meses esixindo un convenio digno, con melloras reais para as persoas traballadoras, mentres a representación empresarial mantén propostas claramente insuficientes, que non compensan a perda de poder adquisitivo nin melloran as condicións laborais actuais.

Gadis, Froiz e Cuevas lideran a precariedade.

A realidade é que estas empresas, con beneficios millonarios, son as que se opoñen frontalmente a avances sociais e económicos no convenio.

Non se trata dun ataque ao “pequeno comercio”, como pretenden facer crer, senón dunha denuncia necesaria ás compañías que máis poder acumulan no sector.

O intento de desacreditar a acción sindical con insinuacións políticas é inaceptable.

As mobilizacións, as folgas e os actos reivindicativos son ferramentas lexítimas do movemento sindical. Están ao servizo das persoas traballadoras, e non de ningún interese alleo á defensa dos seus dereitos. A patronal, en lugar de dar explicacións, opta pola desinformación e a confrontación.

As súas ofertas salariais son enganosas

Non chegan ao nivel da suba do custo da vida, non recoñecen perdas pasadas e manteñen horarios e xornadas precarias.

Non aceptamos chantaxes nin manipulacións

O persoal exerce o seu dereito á folga. O verdadeiro problema é o inmobilismo da patronal, non as mobilizacións.

Seguimos firmes:

• Por un convenio digno, galego e con melloras reais.
• Sen tolerar ataques nin intoxicacións.
• Coa forza da unidade obreira, a loita continúa.

A dignidade non se negocia!!